Διπλός πέλεκυς
Χρονολόγηση2η χιλιετία π.Χ. (;)
Date
2nd millennium BC (?)
ΥλικόΧαλκός
Medium
Copper/Bronze
Διαστάσεις6εκ. × 18εκ.
6 x 18 cm
ΤαξινόμησηΜετάλλινα
Metalwork
Αριθμός ΑντικειμένουΚΠ0020
Object Number
ΚΠ0020
ΠερίοδοςΕποχή του Χαλκού
Period
ΠεριγραφήΔιπλός πέλεκυς (τσεκούρι) κατασκευασμένος με μήτρα. Έχει κόψεις ελαφρά κυρτές, διαμορφωμένες με σφυρηλάτηση. Η ελλειψοειδής οπή για τη στερέωση της ξύλινης λαβής είναι τοποθετημένη έκκεντρα ώστε να δημιουργούνται δυο ανισοβαρή τμήματα. Οι διπλοί πελέκεις χρησιμοποιούνταν ως εργαλεία κοπής στην υλοτομία και ως επιθετικά όπλα στο κυνήγι.Bronze Age
Description
ΠληροφορίεςMould-cast double axe. It has slightly convex blades reinforced by forging. The hole for fitting the wooden handle has an elliptic shape and is positioned eccentrically to create two uneven parts of different weights. Double axes were often utilitarian and used as cutting tools in logging or as weapons during hunting. However, they also had symbolic and ritual purposes, appearing as decorative motifs on Minoan and early Mycenaean pottery and as offerings to the dead in the Middle Helladic period (2000-1600 BC) in Kastrouli, Messenia. This double axe exhibits clear traces of use on the edges of both sides and was likely used for hunting, shipbuilding, and carpentry.
This type of tool was invented and formed in the Aegean area during the Bronze Age (3200-1100 BC) in the Cyclades and Crete. In Crete, its use is recorded both in everyday life and in religious rituals, where it was the predominant Minoan sacred symbol. It is divided into two types, one with a circular and another with an elliptical hole. The second type, of Cretan origin, prevailed in Greece during the Mycenaean period and examples have been found in Mycenae, Malthi and Athens.
Ο τύπος αυτός του εργαλείου επινοήθηκε και διαμορφώθηκε στον αιγαιακό χώρο κατά την Εποχή του Χαλκού (3200-1100 π.Χ.) στις Κυκλάδες και στην Κρήτη. Στην Κρήτη η χρήση του μαρτυρείται τόσο στην καθημερινή ζωή, όσο στις θρησκευτικές τελετουργίες, όπου αποτελούσε το κατεξοχήν μινωικό ιερό σύμβολο. Διακρίνεται σε δύο τύπους, στον έναν με οπή κυκλική και στον δεύτερο με ελλειπτική. Η δεύτερη παραλλαγή, κρητικής προέλευσης, επικράτησε στον Ελλαδικό χώρο κατά την μυκηναϊκή εποχή και δείγματά του έχουν βρεθεί στις Μυκήνες, τη Μάλθη και την Αθήνα.
ACTIVITIES
Περισσότερα
