Ο οψιανός είναι ένα σκληρό ηφαιστιογενές πέτρωμα με υαλώδη μορφή και γυαλιστερό μαύρο χρώμα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα, κατά την Προϊστορική περίοδο (6500-1100 π.Χ.) για την κατασκευή αιχμηρών όπλων και κοφτερών εργαλείων, όπως αιχμών, βελών, λεπιδών, δρεπανιών και πριονιών. Η πιο σημαντική πηγή οψιανού στο Αιγαίο ήταν η Μήλος. Η πρώτη ύλη συναντάται συνήθως στην επιφάνεια του εδάφους μέσα σε σβώλους μαλακότερου υλικού. Από την αρχική, αδρή μάζα του υλικού, με κατάλληλη κρούση προέκυπταν κωνικοί ή κυλινδρικοί πυρήνες σχετικά μεγάλου μεγέθους. Στη συνέχεια, με κρούση ή απλώς με άσκηση ήπιας πίεσης, παράγονταν είτε απευθείας λεπίδες είτε ακανόνιστες φολίδες, που με κατάλληλη επεξεργασία μετατρέπονταν και αυτές σε λεπίδες ή άλλα είδη εργαλείων.