Eιδώλια σκύλων εμφανίζονται στην κοροπλαστική στο β’ μισό του 6ου αι. π.Χ. και η παραγωγή τους συνεχίζεται μέχρι το τέλος της Ελληνιστικής περιόδου (323 - 31 π.Χ.). Τα σκυλιά, πιστοί σύντροφοι του ανθρώπου, αποτελούν άλλωστε ένα αγαπητό θέμα της αρχαίας ελληνικής τέχνης καθώς απεικονίζονται σε σκηνές κυνηγιού να συνοδεύουν τους κυρίους τους ή σε σκηνές παιχνιδιού με μικρά παιδιά. Πιθανόν το εικονιζόμενο ειδώλιο να αποτελούσε πήλινο παιχνίδι. Τα «αθύρματα» ήταν παιχνίδια με τη μορφή ομοιωμάτων ζώων και ήταν ιδιαίτερα αγαπητά στα παιδιά. Σκυλιά , άλογα, πουλιά, πάπιες, γουρούνια, χελώνες, χήνες ζωντάνευαν τον μαγικό κόσμο των παιδιών. Τα ομοιώματα αυτά ήταν συνήθως ξύλινα ή πήλινα.