Αυτός ο τύπος αγγείου, ιδιαίτερα διαδεδομένος στις Κυκλάδες και την ηπειρωτική Ελλάδα της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3200-2000 π.Χ.), οφείλει την ονομασία του στο χαρακτηριστικό του σχήμα, που μοιάζει με τηγάνι. Τα «τηγανόσχημα» σκεύη έχουν χαμηλά κάθετα ή ελαφρώς κεκλιμένα τοιχώματα, διχαλωτή ή τετράπλευρη «λαβή», ενώ η επιφάνεια της «βάσης» φέρει συνήθως εγχάρακτη ή εμπίεστη διακόσμηση. Τα πιο συνηθισμένα μοτίβα είναι οι ομόκεντροι κύκλοι, οι σπείρες και τα ακτινωτά κοσμήματα. Τηγανόσχημα αγγεία έχουν βρεθεί κυρίως σε τάφους αλλά και σε οικισμούς, ενώ οι απόψεις ως προς τη χρήση τους ποικίλλουν. Έχουν ερμηνευτεί ως τελετουργικά σκεύη, σκεύη για τη φύλαξη αντικειμένων καλλωπισμού, πινάκια, κάτοπτρα (καθρέπτες), όργανα πλοήγησης, ακόμα και ως τύμπανα για νεκρικές τελετές ή σκεύη συμβολικού χαρακτήρα.